~Emo90

Niektórzy pytają mnie o nazwę tej strony. Emo90. Czy utożsamiam się ze współczesnymi emowcami? Dzisiaj to pytanie sprawia mi trudność. Jeszcze 3 lata temu odpowiedziałabym pewnie, że tak, ale dziś? Dziś po „emowym boomie” w Polsce, po którym emowcy kojarzeni są z wiecznie zabeczanymi nastolatkami-pederastami z czarną grzywą i kolczykami w wargach, mam
kwaśną minę. Bo ja się sama z tym nie utożsamiam (choć faktycznie włosy mam ufarbowane na czarno, ale to niezależna od tego decyzja). Nie rozpaczam po katach (chyba, że ze śmiechu), nie mam depresji co drugi dzień, myśli o harakiri czy jak kto woli seppuku to totalna abstrakcja w mojej głowie, zawalonej znacznie przyjemniejszymi i zabawniejszymi pomysłami. Do masochizmu też mi raczej dalej niż bliżej. Nie chodzę za rączkę i nie całuję się ze swoimi przyjaciółkami. Mówię prędko, śmieję się głośno. Chcę żyć szybko,
kochać mocno, ale ani mi w głowie umierać młodo.
Jaki więc z tego wniosek, moi drodzy? Tak – dla dobrego alternatywnego rocka z nutkami indie czy post-hardcore`u. Nie – dla wykreowanego stereotypu.
Nie chcę przyklejać sobie etykietek. Nie chcę, żeby ludzie patrzyli na mnie przez ich pryzmat. Nie chcę nawet, żeby oceniali mnie po tym, czego słucham. Zdecydowanie lepiej będzie mi z myślą, że ktoś lubi ze mną rozmawiać i być dla czegoś więcej niż moja ulubiona grupa czy płyta.
A co do nazwy strony, to wiąże się ściśle ze zdjęciami, nie z moim życiem
osobistym. Najpierw muszę coś odczuć, mieć jakiś bodziec. Potem szukam sposobu, by uchwycić to w obiektywie.
Trzymajcie się cieplutko - |X|
_______________________________

Some people ask me about name of this page. Emo90. Am I identify with contemporary emo? Today this question give me problem. Three years ago I answered confidently "Yes", but today? Today, after "emo boom" in Poland, when emo is associate with always tearful teenagers-paederasts with black hair and earrings in lips, I`ve got pout. Because I don`t identify oneself with it (although I have hair dyed black, but it`s independent of this decision). I don`t cry in the corners (unless with laughter), I haven`t depression every other day, thoughts about harakiri, alternatively seppuku are total abstract in my head cluttered much more pleasant and funny ideas. Masochism is far from me, too. I don`t hold hand my friends on walk and I don`t kiss with them. I speak quickly, laugh loudly. I want live fast, love hard, but in my head isn`t plan
about die young.
What is the conclusion from this, my dears? YES - for good alternative rock with score of indie or post-hardcore. NO - for created stereotypes.
I don`t want pin a labels on me. I don`t want to people look at me through their prism. I don`t want even to judge me by what I listen. Absolutely better fell, that somebody like talk and be with me for something more than my favourite band or disc.
And for name of page, it`s closely connected with photos, not my personal life. First I must feel something, have some emotional impulse. Next I look for way to seize it on lens.
Keep steady warmly - |X|